به گزارش مجله خبری نگار به نقل از healthline، اخبار مربوط به ویروسی به نام آبله میمونی در ماه مه زمانی که منبع مورد اعتماد سازمان بهداشت جهانی (WHO) از وجود یک مورد تایید شده انگلیسی که از نیجریه آمده بود خبر ساز شد. دو ماه بعد، در آمریکا به دلیل شیوع آبله میمون وضعیت اضطراری اعلام شد و به تازگی مقامات هندی اولین مرگ ناشی از بیماری آبله میمون در آسیا را ثبت کردند. هم اکنون شایعات و اطلاعات نادرست درباره این بیماری سریعتر از ویروس آبله میمون در حال گسترش است. در ادامه به هشت سوال متداول درباره این بیماری پاسخ داده شده است.
آبله میمون یک عفونت ویروسی است که از همان خانواده ویروس آبله سرچشمه میگیرد. این یک بیماری خود محدود شونده است، به این معنی که با گذشت زمان، عفونت خود به خود برطرف میشود. ویروس آبله میمون برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ در میمونها و سپس در اوایل دهه ۱۹۷۰ در انسان کشف شد. اگرچه آبله میمون و آبله علایم مشابهی دارند، اما آبله میمون معمولا خفیفتر است و احتمال مرگ بسیار کمتری دارد.
کهیر و بثورات پوستی
تب
لرز
بدن درد
خستگی
سردرد
علایم تنفسی مانند گلودرد، سرفه و احتقان بینی
تورم غدد لنفاوی
این نوع آبله میمون به ندرت کشنده است. نوع آبله میمونی که اکنون با آن سروکار داریم از نوع غرب آفریقاست، اما برخی گروهها بیشتر در معرض خطر مرگ و میر هستند. برای مثال این بیماری میتواند برای کودکان واکسینه نشده و افراد دارای نقص ایمنی کشنده باشد.
آبله میمون میتواند به هر کسی (کودکان و بزرگ سالان سالم یا دارای نقص ایمنی) سرایت کند. راه اصلی انتقال تماس پوست به پوست است. این تماس ممکن است از طریق تماس مستقیم با بثورات، از جمله ترشحات تنفسی فرد مبتلا به آبله میمون، فعالیت جنسی، تماس طولانی مدت چهره به چهره، دست زدن به اشیا، پارچهها (لباس، ملافه، یا حوله) شسته نشده و سطوحی که توسط فرد مبتلا به آبله میمون استفاده شده است منتقل شود. همچنین یک فرد باردار میتواند ویروس را از طریق جفت به جنین خود منتقل کند.
آبله میمون یک عفونت مقاربتی نیست. اریکا ساسکی، پزشک کنترل عفونت، میگوید: «به این دلیل که هم اکنون، بیشتر موارد آبله میمون در مردانی است که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند افراد به اشتباه این بیماری را برچسبگذاری میکنند و تصور میکنند که این یک عفونت مقاربتی است.»
هم اکنون هیچ درمان شناخته شدهای برای آبله میمون وجود ندارد، اما این بیماری، یک بیماری خود محدود شونده است و معمولاً پس از دو تا چهار هفته خود به خود از بین میرود. با این حال، برخی درمانها وجود دارد که پزشکان میتوانند از آن استفاده و به رفع سریعتر بثورات و کاهش درد بیماران کمک کنند.
نشان داده شده است که دو واکسن موجود برای آبله (ACAM۲۰۰۰ و JYNNEOS)، در برابر آبله میمون موثر است. تخمین زده میشود که این واکسنها تا حدود ۸۵ درصد در پیشگیری از این بیماری موثر باشد.
در بیشتر بیماران، آبله میمون باعث درد و ناراحتی شدید برای چندین هفته در بسیاری از قسمتهای بدن میشود. در برخی شرایط، درد میتواند آن قدر شدید باشد که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد، بثورات میتواند زخمهای دایمی روی پوست باقی بگذارد و با باکتریها عفونی شود یا حتی بیماری میتواند به مغز، چشمها و ریهها آسیب برساند.
منبع: خراسان